Gülşeref SEZER

Gülşeref Sezer kureyşanlı derviş İsmail’in torunu Ali Rıza ve Makbule Güzel’in kızıdır. 01–01–1948 yılında Tercan, Ilısu (Çerme) köyünde dünyaya gelmiştir. İlkokul mezunudur ev hanımıdır. 9 çocuğa sahiptir. Şuan yaşamını üç çocuğu ve eşiyle birlikte Bursa’da sürdürmektedir. Sahip olduğu güzel ahlak ve olgun karakter sayesinde bulunduğu semtte 7 den 70’ e herkes tarafından sevilen ve takdir gören bir insandır.
Hayata duygusal bir gözle baktığı için bu duygusallık gerek şiirlerine gerek yaşayışına, gerekse çevresiyle ilişkilerine yansımıştır. Duygusallığı erken yaşta gurbet hayatıyla tanışmasından kaynaklanmıştır. Uzun bir zaman gurbetteki eşinin dönmesini bekleyen Sezer daha sonraki yıllardaçocuklarının yurt dışına evlenmeleri nedeniyle ‘hasret’ hayatının önemli bir parçası haline gelmiştir.
Gençlik yıllarını sıkıntı içinde, hasret çekerek gurbet yolu bekleyerek geçirmesi, daha sonra bir cevherin çıkmasını sağlamıştır.
Çileli bir ömür dolduran Sezer, çilesini hasretini sevgisini, özlemini, nefretini bu dizelerle dile getirmiştir. Yaşadıkları sadece duygularını değil psikolojisini ve sağlığını da etkilemiştir. Geçirdiği kalp ameliyatı hayata daha duygusal bakmasına neden olmuştur. Bunun yanı sıra hangi zorluklarla karşılaşırsa karşılaşsın, hayata gülümseyerek bakmasını içindeki neşeyi ailesi ve çevresindeki insanlarla paylaşmayı bilmiştir.

1. SİZİ

Gün döndü akşama döner
Çok göresim geldi sizi
Ömür bir ışıktır söner
Çok göresim geldi sizi

Kaderim bırakır zorda
Düşler kaldı kışta karda
Her bir parçam bir diyarda
Çok göresim geldi sizi

Gülşeref yüreğim merttir
Yaşam neden bize serttir
Benim derdim başka derttir
Çok göresim geldi sizi

2. TURNALAR

Turnalar havada döner semahı
Çekeceğim vardır yârin elinden
Dilim dönmez ona yârim demeyi
Çekeceğim vardır yârin elinden

Turna’nın kanadı yeşil boyanmış
Meğerki bu kader derde koyanmış
Bu nasıl yürek ki buna dayanmış
Çekeceğim vardır yârin elinden

Gülşeref der dünya âlem aynadır
Açarsan gözünü bu hal beyandır
Var ise içinde sevgin uyandır
Çekeceğim vardır yârin elinden

3. BENİ BEKLEME

Git kızım canım ciğerim
Git kızım beni bekleme
Git sen murat üstündesin
Git kızım beni bekleme

Git kızım git  kızın ile
İki yavru kuzun ile
Yürekteki sızın ile
Git kızım bekleme beni

Naciye’m ömürsün bana
Biz yaşadık hep yan yana
En son yalnız kalır ana
Git kızın beni bekleme

Gülşeref der hem ağlarım
Özleminle hem çağlarım
Hasret bürüdü dağlarım
Git kızım beni bekleme

4. EYLEDİN

Göçtüm vatanımdan gurbete geldim
Ben yavrularımı gurbet eyledim
Meğer gurbetinde gurbeti varmış
Ben yavrularımı gurbet eyledim

Dedim ki ayrılık bize mi düştü
Gün doğdu dağların ardından aştı
Yüreğim hasretle kavruldu pişti
Ben yavrularımı gurbet eyledim

Ben yavrularımla güler oynardım
Onların varlığı ile ben vardım
Sarı saçlarına toka takardım
Ben yavrularımı gurbet eyledim

Gurbet bana ben gurbete küskünüm
Yavrum bana ben yavruma düşkünüm
Gülşeref ‘im derki geldi kış günüm
Ben yavrularımı gurbet eyledim

5. DOYMADIM

Ağlama sen anam hele sabır eyle
Bu devran gitmez ya gitmez hep böyle
Gencecik sevdiğim verme yad ele
Doymadım ben gençliğime doymadım
Doymadım ben sevdiğime doymadım

Sevdiğime söyle ele varmasın
İki küçük yavrum  yetim kalmasın
Neyleyim ki felek hiç gün görmesin
Doymadım ben gençliğime doymadım
Doymadım ben sevdiğime doymadım

Sorarlarsa dersin yaralı Cengiz
İki yavrusu var onlar da ikiz
Birisi erkektir diğeri de kız
Doymadım ben gençliğime doymadım
Doymadım ben sevdiğime doymadım

Ana yaralarım onulmaz yara
Bilmem neden benim bu bahtım kara
Gülşeref’im düşmüş ah ile zara
Doymadım ben gençliğime doymadım
Doymadım ben sevdiğime doymadım

6. ALİ RESULÜM

Sen gittin aklım hep sende
Nerdesin Ali Resül’üm
Hayalin gözyaşlarımda
Nerdesin Ali Resül’üm

Dün gece gördüm rüyamda
Uyandım hemen o anda
Ağladım sabah olanda
Nerdesin Ali Resül’üm

Gülşeref ekmeğim aşım
Canım ciğerim kardeşim
Daha ne idi ki yaşın
Nerdesin Ali Resül’üm